هیچستان

بعضی وقتها، باید تف کرد تو روی زندگی

شاد بودن، آفت ذهن است، روزمره بودن، آفت خلاقیت

خریت نه تنها علف خوردن است

من دارم تمام می شوم

خدایا، خداوندا، عمیقا سپاسگذارم که مرا گ.ی نیافریدی، متشکرم

گند، همیشه وقتی می خوره به زندگیت، که داری پیش خودت فکر می کنی که تازه، زندگیت داره سر و سامون می گیره، همیشه، همیشه

خوشبختی یعنی اینکه یه روز صبح گودرتو بازکنی ببینی که شر آیتمهای مزیدی، فقط یه دونه است

کاشکی زندگی فیلتر داشت، بعضی آدما رو فیلتر می کردیم. خوب بود

بعضی وقتها، خسته ای، خسته، می فهمی، خسته، به اندازه تمام دنیا، به اندازه همه زندگی نکبتی که دوست داری یه جوری رهاش کنی و بری و نمیتونی، می فهمی! نمی تونی

مرتیکه خر، نشسته ای صبح جمعه، زل زده ای به این گودر زهرماری و “شب، سکوت، کویر” گوش می دهی و سرت را عین اسب تکان می دهی به چپ و راست و دلت را پر از غم می کنی، بی خودی، که چی؟